SÖZÜM MÜ KALDI?

Geçince baharın anladın halden Çağrına uyacak özüm mü kaldı Koklamak isterdim dikenli gülden Yaşamdan alacak hazım mı kaldı Lüle, lüle saçlarını tarardım Gece-gündüz kollarıma sarardım Yokluğunda şarkılarda arardım Şimdi uyutmaya dizim mi kaldı İkramın ızdırap, içimde sızı Mevsimler içinde yaşattın güzü Çektirdin bıkmadan ettiğin nazı Teline dökecek sazım mı kaldı Kerem’le, Memnun’la ettirdin yarış Ölürüm demişsin olmazsa barış Maziden silmişken nedir yakarış Küllenmiş yangınım, közüm mü kaldı Kara gözlerine olmuştum hayran Zehirli ok imiş sürmedim devran Sevdanla yüklüyken dağıldı kervan Yolunu seçmeye gözüm mü kaldı Sarılsan boynuma tövbekâr olsan Sevenler aşkına sararıp solsan Dönemem geriye saç-başı yolsan Gözyaşın silmeye bezim mi kaldı Bahtın açık olsun kapandı davam Bozulsun istemem kurulmuş yuvam Gözyaşı, kahırla sürülmüş sıvam Kavuşmak mahşerse sözüm mü kaldı Kırşehir, 04/06/2016. .