GÖNÜL YARE GİDELİM



Düşürdün yolumu gurbete gönül
Perişan hallerim, yare gidelim
Döndürdün yaşamı berbata gönül
Dinmiyor sellerim yare gidelim.

Namert sofrasına oturmam diye
Onuru yerlerde batırmam diye
Sundun Alaman'a beni hediye
Batsaydı pullarım, yare gidelim.

Şaşkına çevirdin gurbet elinde
Bitmedi'mi hırsın servet yolunda
Sabır, şükür bitti artık kulunda
Büküldü bellerim, yare gidelim.

Gariptir sevdiğim, eller kınıyor
Hasreti içimde, yaram kanıyor
Olmuyor sabahlar başım dönüyor
Solmadan güllerim yare gidelim.

Fakirken mutluluk bizimdi sunam
Zenginlik yük imiş neyine kanam
Sıla gözde tüter nasıl dayanam
Devrildi yıllarım, yare gidelim.

Gönül esiriyim bulunmaz eşim
Kararttı dünyamı doğmaz güneşim
Yakıp kül eyledi hasret ateşim
Söylesin dillerim, yare gidelim.

Uslan artık gönül varlığa kanma
Olmaz saadeti gurbeti sunma
Gençliği bedende duruyor sanma
Tutarken ellerim, yare gidelim.

ERDOĞAN ÇALIŞKAN
29.11.2018
Eski Alamancılardan bir bağrı yanığın hikayesi.
YORUM EKLE