Analar Günü Şiiri

Bir fotoğrafı olsaydı anamın

Siyah-beyaz kırklardan kalma

Gelinliğini bilmem, ana olarak

Kalsaydı bize hatıra

Kolay mı sekiz çocuk En büyüğü asker Kartal'da

Diğerleri boy boy en küçüğü üç yaşında

Kim bilir ne çileler çekti anam

Ne acılar, kahırlar onları büyütmek için

Bu çayırlar onunda, patates mısır tarlaları

Anamın bir fotoğrafı olsaydı

Taksaydım albümün baş köşesine

Babamla beraber baksaydık yüzlerine saatlerce

Hasretle, hayranlıkla

Annemin başında tülbent, babamda şapka

Elinde tespih Oltu taşından

Bir fotoğrafı olsaydı anamın ekmek yaparken

tandır başında, tarla sularken

Ah! Ne yaptın zalim felek, ne yaptın!

Anamı aldın kırk dördünde, oğlumu otuz dokuzunda

Tüttü burnumda taze ekmek kokusu

Bu zulümdü, zulmetti, nasıl dayansın yürek kocaman çifte acıya

Senelerce geçmedim mezarlıktan, su yoluyla

Elimde bakır kaplar geçip giderdim uzaklardan

Ama yoktu ağıların uzağı, yakını

Ah! Anamı görseydim başında tülbentiyle...