250 Bin şehit verdiğimiz ve Türk’ün zaferi ile sonuçlanan Çanakkale Deniz savaşının 18 Mart 2026 tarihi 111. yıl dönümü İngiliz, Fransız, İtalyan, Yunan ve Anzaklardan oluşan düşman kuvvetleri arkalarında 252 bin ölü bırakarak geldikleri gibi gittiler Çanakkale Harbi bizim için bir ölüm kalım savaşı idi Maazallah, Çanakkale’de mağlup olsaydık ne Kurtuluş Savaşı’nı başarabilirdik ne de ondan sonra bugünkü Türkiye’yi kurabilirdik.
1908’de İngiltere İmparatorluğu Ulusal Savunma Konseyi, Boğazların yalnız savaş gemileriyle aşılması konusunu araştırmış ve XIX. Yüzyıl başlarında Amiral Nelson’un bu konuda öne sürmüş olduğu bir fikre saplanıp kalmıştı. “ bir kara kuvveti tarafından desteklenmeden istihkamlara saldıran gemici delidir” demişti. Fakat Birinci Dünya savaşı başladığı sırada İngiltere’de Nelson düşüncesini paylaşmayan bir insan bulunuyordu: Winston Churchill
Churchill’in düşüncesini Birinci Dünya Savaşı2ndan birkaç yıl önce Londra’yı ziyaret etmiş ve onunla görüşmüş olan Enver Paşa şöyle anlatmaktadır; Londra’da bulunduğum sırada Churchill ile bir dünya savaşı çıkması durumuna tartışmıştım. Böyle bir savaşta Türkiye’nin ne yapacağını bana sordu. Ve arkasından da şunu dedi: “Eğer Türkiye Almanya tarafını tutarsa İngiliz Filosu Çanakkale Boğazını zorlayıp geçecek ve İstanbul’u alacaktır.”
Churchill’in Çanakale seferi ile ilgili çalışmaları İngiltere’nin Osmanlı İmparatorluğuna savaş açmadan önce başlar. Churchill, 1 Eylül 1914’te İngiliz Filosunun Çanakkale’yi zorlamasına ve Yunanistan’ın Gelibolu’ya asker çıkarmasına dayanan bir tasarı hazırlar. Fakat Bulgarlardan kuşkulanan Yunanistan, tarafsızlığından ayrılıp İngiltere’ye yanaşmadığı için bu tasarı suya düşer. Ayrıca Churchill’in, Gelibolu’ya saldırmakla mümkün olduğu düşüncesi da savaş komitesi tarafından çok kuvvete ihtiyaç duyulacağı içim iltifat görmez.
Rus orduları Başkomutanının Osmanlı İmparatorluğu’nun her hangi bir yerinde bir gösteri yapılması isteğinin Londra’ya varması üzerine (31 Aralık) Churchill’in Başvekile sunduğu bir raporda “ Savaşın duyurulmasından beri Gelibolu’ya saldırmasını isemekte idim” demektedir. Bu kez Lord George ile savaş komitesi Genel Sekreteri Hanway, Harbiye Nazırı Kitchner ve Lord Fisher de Churhill’in fikrine katılmışlardır. Şu şartla ki kara kuvvetleri sağlanmadığı takdirde Çanakkale Boğazı sadece savaş gemileri ile zorlanacaktır. Bu surette Rusya’nın “gösteri” isteği de yerine getirilmiş olacaktır.
3 Ocak’ta Churchill, Çanakkalew’yi abluka altında bulunduran Amiral Garden’den Boğazın yalnız denizden zorlanmasını mümkün görüp görmediğini sorar. Sorusuna bu iş için eski savaş gemilerinin kullanacağını ve sağlanacak sonuçların, uğranılacak kayıpları haklı göstereceğini de ekler.
5 Ocak’ta Amiral Garden’in cevabı gelir: Bir baskınla Çanakale Boğazının zorlanabileceğini sanmadığını fakat esaslı bir plana dayanarak sayısı fazla gemilerle bunun yapılabileceğini bildirir. Bu savaş savaş komitesi üyelerini tatmin eder. Bu suretle Churchill’in Çanakkale seferi ile ilgili hazırlıkları başarı ile sonuçlanır. Bundan başka 20 Ocak’a kadar sürecek bir zaman içinde sefer planı hazırlıklarına geçilir. Bu sırada sefere Fransa’nın da katılması sağlanır. Churchill, Fransa’dan önemli bir yardım dilemediklerini bu devletten ancak işbirliği, saldırı tasarısı üzerinda anlaşma ve onu birlikte hazırlama dileğinde bulunduklarını belirtmiştir. D. edecek