Genel seçimlere çeyrek kala, halkın da dikkatinin yavaş yavaş adaylara ve partilere yöneldiği bu kritik günlerde,biz de ileride yoğunlaşacağını düşündüğümüz siyasi yazılara beynimizde yer açmak için iki günlüğüne şöyle  bir beynimizi boşaltalım dedik.
Mahalle aralarına yapılan beton santrallerinden, mahalle aralarına sorumsuzca atılan sandık ve çöplerden, şehrin girişini güzelleştireceğine, pisleyen çöp  tepelerinden, gene mahalle aralarına yayılan pis kokulardan da biraz kaçmak istedik.
Ayrıca iki üç gün şehrimizin  Çaydeğirmeni, Karabacak Sokak’ta olan bağ evimize kendi otomuzla gitmezsek, artık bir çukur deryası ve sağı solu pislik olan bu yola da girmeyerek otomuzun amortisörlerini de biraz  korumak istedik.
Bu yazdıklarımızı sayın Belediye Başkanımız Yaşar Bahçeci üzerine almasın. Biz bir Kırşehir’li olarak sorumluluk duygularımızla halkın tepkilerini zaman zaman kendisine bizzat bildiriyoruz.
Ama yasalara aykırı diye bir bağ kulübesine su bağlamayan bir belediyenin, nasıl gayri yasal işlere alet olduğunu da anlamakta zorluk çekiyoruz.
Aslında anlıyoruz da…
Bazıları yakın dostlarımız olan hemşerilerimizin de içinde bulunduğu bazı olumsuzluklar ne yazık ki her belediye başkanı zamanında yaşanıyor. Yani bazı  partili hemşerilerimiz maalesef kendi iktidarları döneminde değişik şekillerde belediye başkanlarını kullanarak kendi kişisel menfaatlerini sağlıyorlar, bu durumda kaybeden de Kırşehir oluyor.
Örneklerini burada belirtmeyeyim.Kırşehir’i şöyle bir gezin yeter.
Bu arada CHP’de de aday belirleme için üye yoklaması yapılacağı kararı alındı.
Defalarca yazdım. Bazıları bana kızdı, bu kızgınlıklar, haksız tepkiler, beni bir yerlerden uzaklaştırdı ama yineliyorum. Ön seçim demokratik değildi. Şimdi bazı sakıncaları  olmasına karşın üye yoklaması yapılması kararı alındı.
Haydi yalancı pehlivanlar… Genel merkezdeki bazı bağlantılarına güvenerek geçmişte olduğu gibi film çevireceğini zannedip adaylıklarını açıklayanlar… Kırşehir’e gizlice gelip neon ışıklarının aydınlattığı bazı mekanlarda kulis faaliyetinde bulunanlar… Hodri meydan. Hadi… Üyenin karşısına gidin (asker delegenin değil). Korkmayın. Kendinizi anlatın, geçmişte çevirdiğiniz ayak oyunlarından bahisle seçilmenizi isteyin. Hadi… Korkmayın. Üyeden korkmayın. Örgütten korkmayın.
Bu arada gerçekten inançlı ve partisine sahip çıkan delegeleri de tenzih etmek isterim. Ankara’daki başarılı iş adamımız Mucur’lu hemşerimizi de tenzih ederek yazıyorum. Aslında tanıma girenler kendilerini çok iyi biliyorlar.
Tam da bu kritik durumda, inşaat mühendisi arkadaşımız sayın Hakan Koçyiğit imdadımıza yetişti. Çevre ve doğa ağırlıklı, gözlem ağırlıklı bir gezi düzenlediklerini, amacın kuş cenneti olan Kızılırmak Deltası’nı, nükleer santralin kurulacağı yer olan Hamsiboz burnunu görmek, nükleer santralin soğutulacağı suyun sağlanacağı baraj ve çevresindeki Erfelek Şelaleleri’ni görmek bu  arada da Sinop ve çevre illeri şöyle bir gezmek olduğunu  söyleyerek gelip gelemeyeceğimizi sordu. Vakit ayırdık. Benim için de sevdiğim bir hobi olan fotoğrafçılığa katkı yapacağını düşündüğümüzden memnuniyetle bu geziye katıldık.
Arkadaşlarımızın çoğu bizzat çevre derneklerinde aktif görev almaktaydı. Sabahın çok erken saatlerinde başlayan gezimiz Çorum, Merzifon, Samsun ve Bafra Kızılırmak Deltası üzerinden o gün Sinop’ta sonlandı.
Uçsuz bucaksız sazlıklarla çevrili Kızılırmak Deltası’nı baştan sona, ara yollara girerek ve uzun bir zaman dilimi ayırarak gezdik.
Gözlem kulelerini, çok çeşitli kuş türlerinin dolgularının sergilendiği müzeyi gezdik.  Özel bir kamera sistemiyle gözlenen yılkı atlarını izledik. Şimdiye kadar bu doğa harikası yeri neden görmediğimizi sorguladık kendi kendimize. Koyu gri, kurşuni, yer yer sisli hava  ve bunun verdiği ışık ve vakit darlığı etkili fotoğraflar çekmemize mani oldu. Tüm arkadaşlarımız bu doğa harikası yeri görmüş olmaktan da  mutlu olduk.
Kırşehir’de benzer yerlerin neden böyle tesislere kavuşturulamadığına da hayıflandık.
Akşam belediyeden emekli olan arkadaşımız sayın Cafer Türkmenoğlu’nun eski bir arkadaşı ağırladı bizleri. Güzel geçen bir gece ve Sinop turu sonrası otelimizdeydik.
Sabah Sinop kalesi ve müze haline getirilen Sinop Cezaevi’ni gezdik.
Hemen  tüm grubu etkiledi Sinop Cezaevi. İlkel koşulları, öylece muhafaza edilen ranzaları, hücreleri, hala çıkmayan pis kokularıyla gerçekten de ibretlik bir yer Sinop Cezaevi. İnsan haklarının ülkede nereden nereye geldiğinin de iyi bir göstergesi. O kadar etkilendim ki; hücrelerin resimlerini çekerken tesadüfen orada resmini çektiğim bir arkadaşıma gayri ihtiyari “istersen bu kareyi sileyim” demişim.
Benim kişisel görüşüm, Türkiye’nin nükleer santrallere gereksinimi olduğu yönündedir. Ama Hamsiboz Burnu’nu ve o güzelim cennet köşesinin nükleer santral yapılacağını öğrenince oturup bir daha düşündüm. Çevre dernekleri ve tepkiler bu konuda son derece haklı. O güzelim cennet köşesi öylece yüzyıllarca tüm halka açılmalı. O cennet köşe yok edilmemeli. Bu yok etmenin hiçbir haklı gerekçesi olamaz.
Daha sonra kestirme diye saptığımız ama bir türlü bitiremediğimiz, eşsiz manzaralı dağ  yollarını yer yer yoğun sis altında kat ederek Kastamonu’ya ulaştık.  Sinop’ta olduğu gibi, Kastamonu’da da  çok çeşitli yerel hediyelik eşyalar satılıyordu. Yerli turist gruplarını taşıyan  park halindeki  otobüslerin  ve minibüslerin çokluğu dikkat çekiyordu. Her zaman ki gibi gene kendimizi sorguladık. Kırşehir’de bunlar neden olmuyor diye. Başka bir şehirde yaşayan dostlarımıza acaba Kırşehir’in hangi yerel ürününü hediye olarak götürebiliriz diye.