“Hesap Günü”nden kaçış planı konulu oyunu anlamak için “ulema-ı cihan” (küresel bilim adamı) olmaya gerek yok. Her şey ayan beyan ortada.
“Evet” çıktı; çıktı. Çıkmadı, millet iradesine dayandığı iddiasında olan bir muhterem tarafından milletçe bertaraf, yani yok edileceğiz. Nasıl demokratlık ama… Tabii ki anlayana.
Buraya kadar iyi hoş iken, her fırsatta ağlayanlar korosundan birisi iftarda yediği baklavanın ateşiyle, “Referandumda hayır oyu verenler akılsızdır” çıkışı yapıverdi. Sekiz yıllık icraatlarının vebalinden kurtulma tezgahını, güllaç gibi bu millete sunanlara içimden “Allah akıl, fikir ihsan eylesin” dediğim oluyordu. Ama insanların kahir ekseriyetinin kafasını bir yere toslamadan yönünü bulamayacağını, sözle, nasihatle, bilgiyle doğruyu bulmaya çalışmayacağını düşünerek “hayır”lı bir yazı yazmamaya kararlıydım. Nasip değilmiş…
İşin özünü anlatma özürlüsü muhterem, işi akıl ölçüsüne vurdu ya, bir iki hususu hatırlatmakta yarar var. Bir başka duygu sömürücüsü 2002 yılında Ümraniye’deki konuşmasında demişti ki; “İlim bize gerekmez, akıl bize gerekmez, din bize yeter.” Zat-ı muhterem için sevgili Peygamberimizin “İlim Çin’de de olsa arayınız” demiş olması da önemli değildi. Aklıyla değil, duygularıyla, daha da kötüsü sezgileriyle karar veren bir kısım insan, inanç körlüğü ağır basmasıyla, bu sözlerin sahibine iktidar imkanını sağlamıştı. İktidara gelmek için, sekiz yıl önce “inanç istismarı” yeterli olmuştu.
Ancak, bugün anlaşılıyor ki, iktidarda kalmak için oynanan oyunlarda sadece din istismarı yeterli olmuyor. Akla da, mantığa da hitap etmek gerekiyor. Dananın kuyruğunun koptuğu yer tam da burası.
Akıl, eğer bilim doğruyu söylüyorsa, insanlara genetik olarak intikal eden, Allah vergisi bir yaşam olanağı. Akıl varsa var. Yoksa yok. Paranız vardır, oğlunuza gemicikler alabilirsiniz, kuyumcu dükkanları açabilirsiniz. Reşit olmayan mahdumunuzu resmi heyetinize tüccar diye veya saçı uzun aklı kısa diye yüzyıllardır aşağılanan taifeden bir yakınınızı danışman diye yutturabilirsiniz. Ama Yaradan nasip etmemişse birkaç ölçek akıl alıp kimseyi daha akıllı yapamazsınız.
Televizyonlarda izliyoruz. İnsanlara soruluyor; “Referandumda ne için oy vereceğinizi biliyor musunuz?” “Biliyorum, memura grevsiz toplu sözleşme(?), kadınlara, yaşlılara, engellilere, şehit dul ve yetimlerine pozitif ayırımcılık(!)…” diyene şu ana kadar rastlamadım. En aydın, okumuş, eğitimli görünenden, en eğitimsiz, cahil izlenimi verenimize kadar herkes “duygusal”, hatta bu konuda “sezgisel” bir tercih içerisinde. Aklını kullananı, akıllıca laf edeni ara ki bulasın.
İçeriğinde ne olduğunu bilmediği, daha sonra nelere yol açacağını düşünmediği birbiriyle alakasız bir çok konunun bir araya getirildiği Anayasa Değişikliği Paketi için oy kullanacak vatandaş. Birilerinin istediği olsun diye “Evvvveeeeet” derse akıllı olacak, bir başkasına uyup “Haaaayııııır” derse akılsızlar sınıfına girecek. Ama en iyimser tahmin ile milletin yüzde elliye yakın bir bölümü bu söylemle “akılsız” ilan edilmiş oluyor. Millete saygının, sevginin bundan daha güzel ifadesi olur mu? Olmaz…
Atatürk’ün veciz ifadesidir; “Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller yetiştiriniz.” Beyan edecek fikri olmayan, vicdanı cüzdanına sıkışmış, ilim ve irfandan nasibini diplomasına rağmen alamamış insanlara ne sorarsanız sorun alacağınız yanıt, millet iradesini yansıtmayacaktır. Bu sonuç olsa olsa, birilerinin dayatmasıyla, çaresiz bırakılmış bir halkın acizliğini yansıtacaktır.
Yapılacak değişikliklere ilişkin söylenenler o boyuttadır ki, “Dertlilere deva, hastalara şifa, yetmiş tür hastalığı kurutan, bu dünyada da, öbür dünyada da her işi yoluna koyan” mucizevî bir kocakarı ilacı pazarlanmaktadır. Bir kere “Evet” denirse ülkenin ekonomisi düzelecek, insanlar daha özgür olacak, koyunlar beş kuzulayacak, ekinler bire bin verecek, bozkırın yok olmuş orman dokusu geri dönecek, Kırşehir’in ekonomisi canlanacak… Yalandan kim ölmüş. At atabildiğin kadar.
Eğer böyleyse, bu iş bu denli basit idiyse sekiz yıldır bu mucizeyi ertelemiş olmanın bir gerekçesi olmalıdır. Böyle değil idiyse bu telaş niye olduğu da akıllı, mantıklı sözcüklerle açıklanmalıdır. Basiti, doğruyu, hile katılmamışı anlatmak, açıklamak çok kolaydır. Eğmeden, bükmeden, kıvırmadan anlatılabilir.
İddia edildiği gibi Anayasa Değişikliklerini hesap verilemeyecek hatalarınızı örtmek için, araç olarak kullandığınız demokrasiye son bir darbe indirmek için ortaya attıysanız miting meydanlarında üfürdükleriniz, hatta ölmüş de neredeyse geri dönecek mezardaki eski siyasetçilerle uğraşmanız bile anlaşılabilir.
Bu dünyada yaptıklarınızdan emin değilseniz, halkın göremediği bir lekeniz, bir kusurunuz var ise, kul hakkından, “Hesap Günü”nden “gösteriş için yapılan ibadetler” ile kurtulmanız imkansızdır. Yapmayın, etmeyin. Milletin her şeyiyle oynadınız, bari aklıyla oynamayın. 12 Eylül günü akıl hürriyetimize bulaşmayın. Milleti bir de “akıllı”, “akılsız” diye bölmeyin.
 Bu vesileyle sevgili hemşerilerime hayırlı günler, hayırlı ramazanlar, hayırlı bayramlar, hayırlı referandumlar…