BEŞ gün sonra bir Ramazan ayı daha geride kalacak ve bayramı kutlayacağız. Bayramın hemen ardından da 1.5 aydır siyasîleri, halkı iyice bıktıran şu “evet-hayır” oylaması var.
Ramazan ayı bütün Türkiye'de olduğu gibi Kırşehir'de de fakir fukaranın, dinimizin ve insancıl duygularımızın nasıl sömürüldüğünü bize bir kez daha gösterdi.
Oruçsuzlar iftar sofralarına çöküp, atraksiyon yaptı. Pek çok siyasetçi oruçluymuş gibi gözüküp iftar sofralarında poz verdi. Oysa bunlar yemeklerini yiyor, suyunu içiyor, sigarasını tüttürüyor, akşamları da rakısını yudumluyordu.
İftar sofralarında onların yanındaymış gibi gözükenler, bıyık altından gülerek evet-hayır yorumları yapıp, iktidara şirin görünmek için 'evet' propagandası yaptılar, başka olmadık fırıldaklar çevirdiler. İftar sofralarında ihaleler bağlayıp, pazarlıklar yaptılar.
Sözünü ettiğim sofralar hiç ummadığınız, görmediğiniz, tahmin bile etmediğiniz insanların evlerinde yapıldı. Onlar da “Böyle bir yemeğe mecbur kaldık” diyorlardı.
Bir de bazı kişiler vardı ki birbirlerine iftar yemekleri adı altında her gün ziyafet çektiler. Hiç düşünmediler fakiri fukarayı...
Üç-beş koli yiyecek dağıttılar, onları da kendi yakınlarına verdiler. Ve sözde bunlar Ramazanda dini bütün gözüktüler.
İftar sofralarının bitiminde siyasiler güya dert dinlediler, evlerine konuk oldukları insanların işsizlerine iş vaat ettiler, onların sırtını sıvazlarken kameralara sırıtarak poz verdiler.
On bir ay günah işleyenler bir ay Ramazan boyunca oruç tutup camiye gidip geldiler. Oysa onlar Allah biliyor ya ikiyüzlülüğün, riyakârlığın, utanmazlığın en alâsını yaptılar.
Kırşehir'de de şuraya buraya, göstermelik siyasî iftar çadırları kuruldu. Oysa kimse bilmiyor ki bu çadırlarda verilen iftar yemeklerini Kırşehir’in sanayicisi ve tüccarları karşıladılar. Siyasiler de bundan rant sağladılar.
İnsanları yandaş evlere topladılar.
Amaçları evet-hayırlar tartışılıp siyaset yapmaktı ve öyle de yaptılar.
Ne fakir fukara kollandı, ne de Kırşehir'in sorunu görüşüldü. İlle de siyaset!..
Bildikleri gibi düşündüler, bildikleri gibi yaptılar.
Bu sofralara utanma, sıkılma duygusu olmayan, vatan-millet sevgisinden bihaber olanlar gidip oturdu. “Oylarımızı evet size vereceğiz” diyerek başlarını öne eğdiler.
Bu yıl mübarek Ramazan Ağustos ayının kırk derece sıcaklığı altında geçti. Gerçekten Allah rızası için orucunu tutan, günah işlemeyen bütün insanlara hayırlı olsun, oruçları mübarek olsun.
Allah rızası için yapılması gereken yardımlar Ramazan boyunca çeşitli kişi ve kuruluşlar tarafından hep “davetliler” önünde yapıldı. O davetliler ise yine kameralardı.
Fukaralar ip gibi sıraya dizildi, paketler dağıtıldı, sonra insanlar birbirlerini ezmeye başladılar, hatta kavgalar bile çıktı.
Bu yardımı yapan, dağıtan kuruluşun başında ya utanmaz bir siyasetçi vardı veya yakında siyasete girecek bir kamu görevlisi.
Yardım parası kendi cebinden değil, başında olduğu kuruluşun yerel yönetimin vesayetlerinin, yani vatandaşın cebinden çıkıyor.
Yardımı medyaya haber vermeden insanların evlerine bırakmak bunların kitabında yazmıyor nedense.
Allah'la kul arasında olması gereken bu yardım, bu sahtekârlar tarafından siyaset malzemesi yapılıyor. Sonra da “Açları doyuruyoruz” edebiyatı sergileniyor.
Ama nedense bu kişiler bu gösterileri ya Ramazan ayında, ya da seçim döneminde yapıyorlar.
Kokmuş tavuk etiyle bulgur pilâvı sadece Ramazan ayında çıkartılır. Çünkü Ramazan din duygularının yüceldiği bir aydır. Din sömürüsü ve din ticareti yapmak için Ramazan en uygun aydır onlar için...
Geri kalan on bir ay boyunca ne yardım yaparlar, ne de açları doyurmak için girişimde bulunurlar. Çünkü fakir-fukara on bir ay aç değildir. Onların kölesidir. Gel deyince gelirler, git deyince giderler. Oyları için onlar sadece Ramazan ayında acıkır, Ramazan'da yardıma gereksinim duyar.
Kameralı bir Ramazan ayını daha geride bırakıyoruz. Allah rızası için yapılması gereken işler yine atraksiyona dönüştü, şov yaptılar. Hem de kendi ceplerinden değil, kamu kesesinden.
Paraları, dışında oldukları kuruluşlara, yerel yönetimlere ödettiler. Bu işin rantını da onlar kaptılar.
Bunlar akıllarınca siyaset yaptılar, akıllarınca Allah'ı kandırdılar. 
Bunlar on bir ay yandaşlarını zengin ettiler, her türlü naneyi yediler, sonra oruç ve iftar gösterileri yaptılar. Ve sonunda amaçlarına ulaştılar. Benim zavallı vatandaşım, oyunun ne anlama geldiğini bilmeyen, düşünemeyen, ülkenin nereye gittiğinden bihaber bu küçük beyinliler yine kullanıldılar, yine siyasete malzeme oldular.
Ben yazıma başlarken, bunları yazmak istemiyordum. Ben Kırşehir'in sorunlarını yazacaktım. Bundan da vazgeçtim. Çünkü yıllardır yazıyorum. Hiç kimse üzerine gitmiyor. “Kırşehir kaybediyor” diyorum siyasetçiler de 'evet' diyor. Onlar da benim gibi düşünüyor, konuşuyor. Ama üzerine gidemiyor. Sorunu çözemiyor.
Onun için boş verin. Kırşehir'in içine düştüğü durumu hep mi ben yazacağım. Benim mesleğimi yaptığını sanan, bir sürü ayağını sürüyüp gezenler var. Onlar görmüyor mu, onlar bu şehirde yaşamıyor mu? Zavallılar onlar da bulmuşlar bir yağlı kuyruk, kendilerine Kırşehirlilerin neler söylediğini duymazdan gelerek eh! geçinip gidiyorlar.
“Kırşehir Çiğdem” gazetesi sorumluluğunun bilincinde olarak Kırşehir'in elektrik sorununu haftalardır yazıyor. Geçtiğimiz günlerde referandum için Kırşehir'e gelen Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız'a sorun iletildi. Bakan Yıldız Valilikte bir toplantı düzenledi. MEDAŞ'a gerekli uyarılar yapıldı. En azından sorunun çözümü noktasında karınca kararınca bir katkımız oldu.
Benim demokrasi gazisi Kırşehir’ime ne olduysa oldu, artık oyuna da eskisi gibi sahip olamıyor. Yıllar önce iktidarların baskılarına boyun eğmeyen Kırşehir bugün maalesef Kırşehir olmaktan çıktı. 
İşte sevgili okurlarım bir Ramazan ayı Kırşehir'de böyle geçti, böyle yaşandı.
Siyasetçiler Kırşehir'e akın ettiler, politika yaptılar. 'Evet, vereceksiniz', 'Hayır diyeceksiniz' dediler. Hiç kimse Kırşehir'in bir sorunundan bahsetmedi. Kırşehir bu Ramazan'da da siyasetçilerin elinde oradan oraya savruldu durdu.
Oysa bu referandum da Kırşehir'in yararına kullanılabilirdi. Sanki Kırşehir’i gözden çıkaran Başbakan gelmedi ama gelen bakanlara Kırşehir'in sorunları gereği gibi iletilebilirdi, çözüm yolu aranabilirdi. Bir yatırım sözü alınabilirdi.
İşte Başbakan birkaç gün önce Tekirdağ'da demiryolu ağını hizmete açtı. Kırşehir'in de bir demiryolu projesi vardı. Bunları hükümete, iktidara taşımayanlara ben ne söyleyeyim. Kendileri bilir. Onlar Kırşehirlilerin oylarıyla senelerdir milyarlarca maaş alıyorlar.
Maaşı onlar alıyor, Kırşehir'i böyle yazmak da bana kalıyor.