Kırşehir’de 83 yaşında 28 Eylül 1996 tarihinde aramızdan ayrılan değerli eğitimci Cevat Cem, bizim de sevdiğimiz, saydığımız bir insandı. Kendisiyle çok güzel muhabbetlerimiz olmuştu.
Özellikle de Hacı Mehmet Gülten ağabeyimizin yazıhanesinde ikisinin çok ilginç, çok nükteli sohbetleri olurdu, pek çoğuna da tanıklık ettim.
Dün Hacı Mehmet Gülten Ağabeyimizi Belediye’nin altındaki yazıhanesinde ziyaret ettim. Tek başına oturuyordu. “Cevat Cem arıyor, soruyor mu?” dedim. O da “Bazen arıyor, konuşuyoruz, beni sık sık yanına davet ediyor” dedi.
 Ben de gazeteye geldikten sonra gazetemiz arşivindeki Cevat Cem ile Hacı Mehmet Gülten’in yukarıda anılarda kalan fotoğrafını ve aralarında geçen konuşmaları sizlerle paylaşmak istedim:
 “Hacı sana daha önce de haber göndermiştim bu tarafa ne zaman geleceksin diye. Senden hiç ses çıkmadı. Duydum, hastalanmışsın bu tarafa gelmemek için direnmişsin! Şimdi iyice yalnızlaştın mı yoksa? Kimlerle oturuyorsun?”
-Cevat Bey sen misin?
-Sorma kardeşim, Kırşehir’de nasıl olacaksın. Bildiğin gibi idare ediyor, yaşayıp gidiyoruz.
- Hacı, ne var sanki Bıyıklı Galip Şener’le mi oturuyorsun? Rahmi Bey’le mi, Kürt Osman’la, Kürt Hüseyin’le mi, Ali Rıza Mutlu ile mi, Av. Sait Bey’le mi, Recep Baycan’la mı, Öğretmen Naci Beyle mi, Av. Celal Tekiner’le mi, yoksa Rahmi Bey’in oğlu Kara Mustafa ile mi oturuyorsun? Görüyor musun Mustafa Karagüllü’yü, Mehmet Metintürk’ü?
-Yok Cevat Bey yok, nerde saydığın benim, senin değerli dostlar. Ne yazık ki şimdi pek çoğu yok. Hepsini de arıyorum ama bulamıyorum. Nerde o güzel insanlar, nerde o dostluklar? Yok, yok… Şimdi tanımadığım insanlar gelip yanıma oturuyor. Böyle de olmaz ki canım. Kendi yazıhanemde bir türlü dinlenemiyorum. Benim yazıhanem Celal Atik’in kahvahenesine döndü.
-O zaman Hacı ne duruyorsun daha. Bütün değerli dostların benim yanımda. İstersen gelebilirsin artık.
-Cevat Bey genç Belediye Başkanımız Toklular Döleği’nde güzel bir asri mezarlık yapma hazırlığı içinde. Ben de Toklular Döleği’ne gitmek istiyorum.
-Cevat Bey seni yakalamışken eğil kulağına da sana çok sevdiğim Mucurlu Kamil Bozdağ’ın bestesi şu şarkıyı söyleyeyim:
Ne sevincin  ömrü varmış  / Ne gün gören çok yaşarmış    Meğer  hayat  bir masalmış / Zevki sefa  yalan imiş
Kaçan fırsat elde kuşmuş, /  Her şey fani hayat boşmuş
Mecnun kerem boşa coşmuş / Aşk ve vefa yalan imiş,                                                                 
Hani  Karun malı  nitmiş / Hani Lokman canı nitmiş 
Hani Cengiz şanı  nitmiş /  Yalan  dünya  yalan imiş.      

Ben de burada Cevat Cem’e bir kere daha Allah’tan rahmet, değerli ağabeyimiz Hacı Mehmet Gülten’e de sağlıklı bir ömür diliyorum.  ŞG