Bizi yeryüzündeki diğer canlılardan ayıran ve adeta dünyanın hakimi kılan özelliğimiz düşünebilme kapasitemizdir. Bu özelliğimizin yaşamımız için ne kadar önemli olduğunu bilir ve ona göre davranış sergileriz. Her türlü bilgi beceri ve deneyimi düşünme kapasitemize bağlı olarak kazanır, aynı zamanda edindiğimiz yeni birikimlerle düşünme kapasitemizi artırırız. Şirin Kırşehir’imizin yetiştirdiği saz üstadı Neşet Ertaş’ın yerellikten evrenselliğe ulaşması bilgi, beceri, deneyim ve düşünme kapasitesinin sonucudur.
        Yirmi dokuz yıl önce, Kırşehir’den ayrılarak memleketin bazı illerini gezdim ve kamu görevlerinde bulundum. Birçok illerde atanmış ve seçilmiş yöneticilerin yerelde yaptıkları yatırımlara tanıklık ettim. Kırşehir’in de bu yatırımlardan nasibini almış olacağını hep düşünüyordum. Ancak 2005 yılında anavatanım, baba yurdum diye geldiğim memleketimin istihdam sağlayacak yatırımı yok, aş yok, iş yok göç veren bir kent haline geldiğini gördüm.
        Şehir merkezinde cadde ve sokaklara döşenen taşlar biraz olsun görünümü estetik olarak düzenli kılmaktadır. Ancak kenar mahallelerde bu düzenleme henüz yok.
       Eski sanayi sitesinin olduğu alan boş ve atıl bir şekilde yetkililerden ilgi bekliyor.
       Ahi Evran Üniversitesi Bağbaşı yerleşkesine kısmen taşındı ve eğitime başlandı, ama Anadolu’nun dört bir yanından gelen öğrenciler dolmuşlarla gidip geliyorlar, düzgün bir yolu yok. Ayrıca Kırşehir’i tercih ederek gelen öğrencilerin barınacak yurt ve kiralık ev bulamamaları da hayal kırıklığı yaratmaktadır. Osmaniye’den ilimize üniversite okumaya gelen bir öğrencimiz “Sevinçle geldim, ancak üzüntülü ayrılacağım. Çünkü yurt yok, ev yok, üniversite halen inşaat halinde, okula gidiş ve gelişlerde uzun süre dolmuş bekliyoruz ve yaşam biz gençler için zorlaşıyor” diye anılarına not ettiğini gördüm.   
       Akbayır mevkiinde, kültür ve turizm şehri Kırşehir’e yakışır bir şekilde inşa edilen Makissos Otelin il merkezi ile bağlantı yolu henüz yapılmadı, hani o Terme Oteli’nden Üçgöz, Kuşdilli Mahallesi, Akbayır ve otel hattındaki yol var ya oradan bahsediyorum. Neyi beklemekte olduğunu bir Kırşehirli olarak bilmek istiyorum. Ayrıca bu güzergahta bir “altyapı çalışması da yapıldı, yol açıyoruz” diye milletin bağında bahçesinde ağaçları, asmaları söküldü atıldı. Fakat iki senedir hiçbir şey yapılmıyor. Bu denli bir yatırım her ile nasip olmaz bunun önemini Kırşehirli olarak bilmemiz gerekir.        
        Ahi Evran Üniversitesi ve Makissos Otel önlerinden geçen çevre yolu bir hayli emek ve para harcanarak belirli bir yere kadar geldi, buradan Aksaray, Ortaköy, Kayseri yoluna birleştirileceği yazılıp çizilmişti şimdi ise yapımı durmuş vaziyette.
        Organize Sanayi Sitemizde bulunan yatırımcılar ilgisizliklerden dolayı başka illere gitmiş ve boş kalmış sanayi sitesi ilgi beklemektedir.
       Kırşehir bir kent, üstelik kültür şehri, üniversitemiz var, Petlas’ımız var, satışa çıkmış alıcı bekleyen bir Şeker Fabrikamız var, var ama bir otobüs terminalimiz yok. Bu Kırşehir için son derece üzüntü verici.
       Komşu illerimizden Kayseri, Kırıkkale ve Aksaray seçilmiş yetkililerin ilgilerinden dolayı göç alarak büyümektedir. Sanayi ve diğer yatırımlar her geçen gün artmakta, Aksaray ile Kırıkkale büyükşehir olmaya aday iller haline gelmiştir.
       Hayallerini gerçekleştirebileceğine inanan insan şevklidir, inançlıdır ve yaşama sevinci vardır. Unutmayın ki kişinin gelecekteki umudu, onun şimdiki gücünün kaynağıdır. Hayallerinden kendini ayıran cam bölmeyi kaldıracak güç her insanda vardır. Yeter ki insan, kendi iç dünyasının sınırsız gücü ile tanışsın, bizim seçilmiş yetkililerimiz güçleriyle tanışamamış gününü gün etmekte ve Kırşehir’le hiç ilgilenmemektedirler. Onların demek ki gerçekleştirmeyi düşündükleri hayalleri yok, şevkleri yok, yapacakları yatırım yok, yatırımcıya yapacakları yardımları yok, Kırşehir halkı ile paylaşacakları yaşama sevinçleri yok.
        Halktan oy alarak seçilen yetkililer koltuklarını korumanın peşinde olmamalıdırlar. Kırşehir halkının içerisinde olmalı, Uzun Çarşı esnafının sorunlarını dinlemeli, Ahi Çarşısı esnafının sorunlarını dinlemeli, sağlıksız iklimi bozuk Yeraltı Çarşısı’nın esnafını dinlemeli ve sorunlara çözümler üretmelidirler. Kırşehir’e yatırım yapanlara köstek değil, destek olmalıdırlar. İl dışında bulunan yatırımcıları teşvik ederek potansiyellerini yatırıma dönüştürmelerinin sağlanması ile istihdam artırılmalı, bacaları tüten fabrikalar yapılmalı ve üretime geçilmelidir. Eğer bu memleketin öz kaynağı Petlas’ı ve Şeker Fabrikası’nı satıyorsanız, yerine başka alanlarda yenilerini mutlaka yapmalısınız. 
        Kırşehir Belediyesi’nin fakir fukaraya her gün 3500-4000 ekmek dağıttığını basın yoluyla öğrendim, bunu yetkililer öğünerek iş yapıyorlarmış gibi anlatıyorlar ben üzülüyorum. Neden mi? Demek ki bu kenti yönetenler gün geçtikçe insanlarımıza aş iş veremiyor ve fakirleştiriyor. Yani bu halk yiyecek ekmeğe muhtaç olmuş. Eskiden bir mahallede birkaç fakir aile olurdu, onu da durumu, hali vakti iyi olanlar işinde gücünde çalıştırarak yardımcı olurlar bu insanlar da yaşamlarını idame ettirebilirlerdi. Şimdi günde 4 bin ekmek bedava verildiğine göre vay halimize…!
Hani bir Anadolu tabiri vardır ya, “İnsanlara balık yemesini değil, tutmasını öğretin” diye. Ben sadece hatırlatıyorum, zira bu düşüncelerle yönetilen bir kent de önümüzdeki yıllarda bir ekmeğe muhtaç olanların sayısı hızla artacak gibi görünmektedir.
        Artık, Kırşehir’in kaybedecek vakti yok…! İlimizin seçilmişleri, atanmışları bu ilin sorunları sizlerden çözüm bekliyor.
Bizden hatırlatması…!